Facebook Tweeter Instagram YouTube

nasze patronaty | kontakt

Dorota Segda z nagrodą radiową

powrót
Dorota Segda z nagrodą radiową

Dorota Segda została tegoroczną laureatką Radiowej Nagrody im. Romany Bobrowskiej. To wyróżnienie trafia do najwybitniejszych polskich aktorów, większość z nich spotkała się na antenie Radia Kraków z legendarną „Panią Gosią”, jak mówili o Redaktor Romanie Bobrowskiej bliscy współpracownicy.

Wśród dotychczasowych laureatów są m.in Anna Polony, Anna Dymna, Jerzy Stuhr, Jerzy Trela i Krzysztof Globisz. Nagrodą, której Patronką jest Romana Bobrowska, Radio Kraków honoruje najlepsze radiowe głosy, najznakomitsze interpretacje, najciekawsze i najbardziej twórcze poszukiwania w dziedzinie radiowego teatru.

Dorota Segda bez wątpienia należała do ulubionych aktorek Romany Bobrowskiej. „Mistrzyni wiersza”, obdarzona piękną, jasną barwą głosu zrealizowała w studiach Radia Kraków kilkadziesiąt słuchowisk i audycji radiowych.

Zawsze bardzo bliska była jej polska poezja, ale w teatrze radiowym mieliśmy okazję słyszeć Laureatkę w bardzo różnych tekstach. Interpretowała teksty Stanisława Wyspiańskiego i Adama Mickiewicza, głośna jest jej lektura „Dzienniczka” św. Faustyny Kowalskiej. Współtworzyła, nagradzane na Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie, słuchowiska będące adaptacjami literatury współczesnej – poezji Tadeusza Nowaka, prozy Mariana Pankowskiego czy głośnej pisarki szwedzkiej Agnety Pleijel. Stworzyła także poruszającą kreację w, inspirowanym faktami, słuchowisku „Kto z Państwa popełnił ludobójstwo?”, wg afrykańskich opowiadań Wojciecha Albińskiego.

Tegoroczna laureatka nagrody im. Romany Bobrowskiej doskonale czuje specyfikę radiowego teatru: w jej interpretacjach wiersza zachwyca doskonałość frazy, w formach dokumentalnych i prozie – wrażliwość, kultura osobista, rozległość inspiracji. Jest także znakomitą interpretatorką wierszy dla dzieci - od tekstów Marii Konopnickiej, przez baśnie Andersena, po klasykę XX wieku: utwory Tuwima i Brzechwy.

Dorota Segda - aktorka, profesor i rektor krakowskiej AST, absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /1988/ - zadebiutowała w Starym Teatrze w 1987 roku, jeszcze jako studentka krakowskiej PWST. Pierwszą zapamiętaną przez widzów rolą była uwodzicielska i niewinna Albertynka w „Operetce” Tadeusza Bradeckiego. Zaraz potem zaangażował ją Andrzej Wajda: była Ofelią w „Hamlecie IV” (1989) i Panną Młodą w „Weselu” (1991) zagranym blisko 150 razy. Najwyższe zawodowe uznanie przyniosły jej role u Jerzego Jarockiego, jej mistrza sztuki aktorskiej – np. Mańki w „Ślubie” Gombrowicza (1991), spektaklu, który stał się jedną z legend Starego Teatru. Aktorka dwukrotnie zdobyła prestiżową nagrodę im. Zelwerowicza za role w spektaklach tego reżysera: Salomeę w „Śnie srebrnym Salomei” (1993) i Małgorzatę w „Fauście” (1997). Krakowianka z urodzenia i wychowania, obecnie rektor krakowskiej AST (dawnej PWST), gdzie od lat uczy adeptów sztuki aktorskiej, głównie wiersza, którego jest niezrównaną interpretatorką.

Nagrody

2018 – Radiowa Nagroda im. Romany Bobrowskiej

2015 – Nagroda im. S. Wyspiańskiego
2011 – Nagroda m. Krakowa
2007 – Nagroda Rektora PWST Kraków
2001 – XXVI Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Polska” – wyróżnienie za rolę Laodamii w przedstawieniu „tryptyk Wyspiański”, reż. M. Fiedor
1998 – plebiscyt Kreacja’1997 – najlepsza kreacja żeńska – rola Małgorzaty w przedstawieniu „Faust cz. I.” J. W. Goethego, reż. J. Jarocki
1998 – Złote Maski
1997 – Nagroda im. A. Zelwerowicza za rolę Małgorzaty w przedstawieniu „Faust cz. I.” J. W. Goethego, reż. J. Jarocki
1994 – XIX Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Polska” – nagroda aktorska za rolę Salomei w przedstawieniu „Sen srebrny Salomei” J. Słowackiego, reż. J. Jarocki
1993 – Nagroda im. A. Zelwerowicza za rolę Salomei w przedstawieniu „Sen srebrny Salomei” J. Słowackiego, reż. J. Jarocki
1990 – Stypendium z Funduszu A. Szyfmana przyznane przez Polski Ośrodek I.T.I.
1989 – XXIX Kaliskie Spotkania Teatralne – nagroda dla młodego aktora za rolę Cecylii Cardew w przedstawieniu „Bądźmy poważni na serio” O. Wilde, reż. K. A. Hayes
1989 – Nagroda im. S. Wyspiańskiego

komentarze
comments powered by Disqus
partnerzy TerazTeatr



^
Twoje sugestie i uwagi