Facebook Tweeter Instagram YouTube

nasze patronaty | kontakt

Dwanaście krzeseł czyli rosyjska dusza w Teatrze Śląskim

recenzja TerazTeatr
powrót
Dwanaście krzeseł czyli rosyjska dusza w Teatrze Śląskim
"Dwanaście krzeseł", reż. Nikołaj Kolada, Teatr Śląski

Rosyjski dramatopisarz, reżyser, Nikołaj Kolada powrócił znów do Teatru Śląskiego, gdzie wyreżyserował napisaną przez Ilję Ilfa i Eugeniusza Pietrowa komedię "Dwanaście krzeseł".

"Dwanaście krzeseł" to rosyjka powieść satyryczna, napisana w dwudziestoleciu międzywojennym przez Ilję Ilfa i Eugeniusza Pietrowa. Opowiada o przygodach jakie spotykają, dawnego przedstawiciela burżuacji Hipolita Worobjaninowa który stara się znaleźć zaszyty w krześle skarb. Otóż teściowa Hipolita, chcąc uchronić od konfiskaty mienia, diamentowe skarby, zaszyła je w jednym z dwunastu krzeseł które znajdowały się w jej domu. Całe mienie zostało skonfiskowane, jednak z wielkim prawdopodobieństwem, nikt nie odkrył skarbu i wszystko nadal czeka na znalezienie. Hipolit usłyszawszy nowinę od teściowej, niezwłocznie wyrusza do swojego dawnego domu, aby odzyskać cenne rodzinne klejnoty. W poszukiwaniach skarbu pomaga mu kanciarz i oszust Ostap Bender, który wyczuł dobry interes w pomaganiu Hipolitowi. Jednak jak na komedię przystało, nic nie jest takie łatwe jakby się wydawało - krzesła zostały sprzedane z majątku i trafiły do różnych osób. Trzeba je więc wszystkie odnaleźć i obejrzeć, aby znaleźć to jedno, jedyne krzesło.


Dwanaście krzeseł, reż. Nikołaj Kolada, Teatr Śląski w Katowicach / fot. Przemysław Jendroska

Trzeba przyznać, że Kolada znów to zrobił - tak jak w "Ożenku", tchnął w reżyserowany przez siebie spektakl rosyjskiego ducha. Oczywiście sama fabuła rozgrywa się w danej Rosji z lat '30, ale w spektaklu czuć jeszcze to "coś" co przesądza o jego rosyjskości, te kolory, gestykulacja postaci, tańsce, śpiewy, po prostu całokształt.

Głównymi postaciami, wokół której kręci się oś spektaklu to oczywiście Ostap Bender (Bartłomiej Błaszczyński) oraz Hipolit Worobjaninow (Mateusz Znaniecki) i wypadają oni bezbłędnie. Ten duet aż miło się ogląda na scenie. Nie można jednak zapomnieć, że oprócz nich na scenie przewija się jeszcze cała galeria innych postaci, jedne mają swoje epizody w spektaklu jak np. Ojciec Fiodor (Marek Rachoń), Madame Gracacujew (Grażyna Bułka) czy mechanik Polesow (Michał Piotrowski), inni zaś tworzą bardziej tło wydarzeń, ale za to jakie tło! Momentami na scenie widzimy ponad 20 osób tak więc widać, że "Dwanaście krzeseł" to nie jest kameralny spektakl. Oprócz zespołu Teatru Sląskiego, w spektaklu brali także udział studenci i absolwenci Szkoły Aktorskiej Teatru Śląskiego i widać, że otrzymują oni solidną porcję nauki aktorstwa, bo swoimi występami nie odbiegali od etatowych aktorów.

W spektaklu świetnie wygląda scenografia oraz kostiumy za które odpowiada reżyser Nikołaj Kolada oraz Anna Tomczyńska. Kostiumy żywcem przeniesione z lat '30, miejscami takie zwykłe i swojskie, a miejscami kolorowe jak z ówczesnej rewii mody czy jakiegoś balu i naprawdę z miejsca kojarzą się z Rosją. Widać, też pewne punkty wspólne z "Ożenkiem" w scenografii, bo i w tamtym spektaklu i tutaj pewne elementy scenografii są wyplatane. Co zdecydowanie tworzy ciekawy efekt na scenie.

Do tego w sztuce mamy naprawdę fajnie zrealizowany ruch sceniczny który został wykreowany przez Jakuba Lewandowskiego. Widać rytmikę w zachowaniach postaci, w ich gestykulacji, dzięki czemu fabuła miejscami niemal płynie i nie czuć czasu, który spędzamy właśnie w teatrze (spektakl trwa ok 3,5h z jedną przerwą).

Akcenty komediowe są odpowiednio zarysowane, czasami niemal widać momenty po których widzowie po prostu muszą wybuchnąć śmiechem i to naprawdę działa! Bo na sali co chwilę było słychać jak ktoś chichocze. Tak więc można spokojnie uznać, że "Dwanaście krzeseł" to świetnie zrealizowana komedia teatralna, którą naprawdę warto obejrzeć.

Tomasz Sknadaj, styczeń 2018r.


Dwanaście krzeseł, reż. Nikołaj Kolada, Teatr Śląski w Katowicach / fot. Przemysław Jendroska

Dwanaście krzeseł
Teatr Śląski, Duża Scena
premiera: 31-12-2017r.

autor: Ilja Ilf, Eugeniusz Pietrow
adaptacja, reżyseria, opracowanie muzyczne: Nikołaj Kolada
przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska
scenografia i kostiumy: Anna Tomczyńska, Nikołaj Kolada
choreografia: Jakub Lewandowski
video: Kamil Małecki, Mateusz Znaniecki
światło: Maria Machowska
asystent reżysera: Zbigniew Wróbel
asystentka scenografk: Klara Filipowicz
asystentka choreografa: Kaśka Dudek
przygotowanie wokalne: Ewa Zug
współpraca kostiumograficzna: Kamil Sobczyk, Bartosz Równicki
realizacja światła: Maria Machowska / Piotr Roszczenko
realizacja dźwięku: Marcin Łyczkowski, Mirosław Witek
realizacja projekcji: Marcin Müller

Obsada: Bartłomiej Błaszczyński, Mateusz Znaniecki, Ewa Leśniak, Marek Rachoń, Alina Chechelska, Jerzy Kuczera, Marcin Szaforz, Grażyna Bułka, Krystyna Wiśniewska, Michał Piotrowski, Wiesław Sławik, Natalia Jesionowska, Arkadiusz Machel, Anna Wesołowska, Agnieszka Radzikowska, Dorota Chaniecka, Wiesław Kupczak, Antoni Gryzik, Zbigniew Wróbel, Violetta Smolińska oraz studenci i absolwenci Szkoły Aktorskiej (Krzysztof Ciemierz, Kaśka Dudek, Agnieszka Gorzkiewicz, Mikołaj Hajduk, Wiktoria Łuczak, Oliwia Spisak, Cecylia Wadas, Joachim Węgrzynek, Wojciech Wójcik) i statyści z zespołu technicznego (Sebastian Krysiak, Wojciech Smolarczyk, Piotr Sobota, Jerzy Śpiewakowski, Robert Witkowski, Sebastian Zastróżny.

komentarze
comments powered by Disqus
partnerzy TerazTeatr



^
Twoje sugestie i uwagi