Facebook Tweeter Instagram YouTube

nasze patronaty | kontakt

biografia

Polski aktor filmowy i teatralny, pedagog.

Ukończył warsz. Gimn. im. A. Kreczmara (założone przez jego ojca). Od 1926 kształcił się w Oddziale Dram. przy Konserwatorium Muz., jednocześnie studiując polonistykę na Uniw. Warszawskim. Po ukończeniu Oddziału Dram. (1929) został zaangażowany przez swego nauczyciela, A. Zelwerowicza, do T. Miejskich w Wilnie i występował tam do 1931. W lecie t.r. grał w zastępstwie w T. Polskim w Warszawie. W sez. 1931/32 był zaangażowany w T. Polskim w Poznaniu, jesienią 1932 w T. Artystów w Warszawie, i od stycznia 1933 w T. Miejskich we Lwowie, w lecie 1933 był z tym zespołem w Krynicy. Od jesieni t.r. do 1939 występował w teatrach TKKT w Warszawie (po podziale był w T. Polskim i Małym). W 1933-35 był słuchaczem Wydz. Sztuki Reżyserskiej PIST-u, ale studia przerwał z braku czasu. W 1936 brał czynny udział w Nadzwyczajnym Walnym Zjeździe ZASP-u i został wybrany na zastępcę człon­ka Naczelnej Rady Artystycznej. Po wybuchu II wojny świat. opuścił Warszawę, chcąc wstąpić do wojska, i znalazł się we Lwowie, gdzie od października 1939 do czerwca 1941 grał w Państw. Polskim T. Dramatycznym. Po zajęciu Lwowa przez Niemców przedostał się do Warszawy, pracował m.in. jako konwojent, później barman w kawiarni "U Aktorek". Uczestniczył aktywnie w konspiracyjnym życiu kulturalnym. Był członkiem Tajnej Rady Teatr., wykładowcą konspiracyjnego PIST-u, brał udział w tajnych przedstawieniach i wieczorach artystycznych. Po wybuchu powstania warsz. znalazł się w Lublinie i tam już w listopadzie 1944 zaczął występować w T. Wojska Polskiego, z którym w marcu 1945 przeniósł się do Łodzi. W tym czasie wystawieniem "Dożywocia" (6 I 1945) zaczął pracę reżyserską, z czasem uzyskał upraw­nienia reżyserskie. W 1946 wrócił do T. Polskiego w Warszawie i do tego zespołu należał do końca sez. 1962/63, niekiedy tylko występując gościnnie w innych teatrach (np. T. Narodowy - 1961, Kla­syczny - 1963) lub w innych miastach (Lublin - 1956). Brał udział w występach T. Polskiego we Francji i w ZSRR (1954), w 1955-56 przebywał za granicą w związku z kuracją syna. Od 1963 do końca życia był aktorem T. Współczesnego w War­szawie (gościnnie występował w T. Ludowym - 1964 i T. Klasycznym - 1968). W ostatnich latach ciężka choroba (amputacja nogi) zmusiła go do ograniczenia występów, ale wg B. Korzeniewskiego nadal "tworzył z takim panowaniem nad materią własnej sztuki, jakby przed paru tygodniami nie wyszedł z sali operacyjnej". Był działaczem ZASP-u (m.in. W 1947 przewodniczącym Naczelnej Rady Artyst.), potem SPATiF-u (prezesem w 1961-63). Prowadził szeroką działalność pedag.: w 1945-46 był wykładowcą PIST-u, od 1947 warsz. PWSA, od 1949 PWST (od 1955 z tytułem prof. zwyczaj­nego). W 1950-55 i 1957-67 był rektorem tej uczel­ni, z tego tytułu od 1 X 1953 do lutego 1955 wchodził w skład kierownictwa artyst. T. Nowej Warszawy, który pełnił wówczas funkcję sceny szkolnej PWST. Często występował w radiu, także w filmach i telewizji.

5.0 / 10

średnia ocena użytkowników

... / 10

Chcesz ocenić artystę? załóż konto

szukaj w artystach
partnerzy TerazTeatr



^
Twoje sugestie i uwagi