Facebook Tweeter Instagram YouTube

nasze patronaty | kontakt

Cesarz

Cesarz

patronat Teraz Teatr

Tragedia

Teatr Zagłębia

opis

opis spektaklu

Wszyscy ludzie otaczający cesarza są właśnie tacy: na kolanach i z nożem – mówi Y.M., jeden z poddanych etiopskiego władcy Hajle Sellasje w rozmowie z Ryszardem Kapuścińskim. Opowiadają też inni – jego urzędnicy, służba, ludzie pałacu. O służalczości, strachu, konkurowaniu o względy, uległości i lizusostwie, które przez lata budowały absolutną władzę cesarza. O wspinaniu się po szczeblach władzy, coraz wyżej i wyżej. – Na szczytach nigdy nie jest ciepło. Wieją lodowate wichry, każdy stoi skulony i musi pilnować się, żeby sąsiad nie strącił go w przepaść. – kończy Y.M.

„Cesarz” to jedna z najbardziej znanych książek Ryszarda Kapuścińskiego – wybitnego reportażysty, nazywanego też cesarzem reportażu. Najlepsza książka roku wg „Sunday Times”, światowy bestseller, wielokrotnie wystawiany na teatralnych scenach, w Teatrze Zagłębia po 15 latach od ostatniej inscenizacji. W opowieści o Hajle Sellasje Kapuściński przekracza granice dzielące reportaż i fikcję literacką – tworzy uniwersalną opowieść o władzy.

opis sztuki

Książka Ryszarda Kapuścińskiego o Etiopii i dworze cesarskim Haile Selassie I za czasów monarchii konstytucyjnej oraz w momencie rewolucji. Sam autor przedstawiał ją bardziej jako fikcję literacką niż reportaż. Pisarz nie ukazuje członków komunistycznej junty wojskowej, którzy obalili monarchię. Zamiast tego przedstawia relacje byłych członków dworskiej kamaryli, należących do cesarskiej świty (bez podawania jednak ich tożsamości, poza kilkoma wyjątkami). Kapuściński rekonstruuje obraz systemu oczyma ludzi pałacu. Ich beznamiętne relacje, naszpikowane pozornie nieważnymi szczegółami, składają się na wizerunek obalonego reżimu, będąc zarazem dowodami rzeczowymi, świadczącymi o jego zbrodniczości. Reportaż stał się świadectwem przeszłości, a także zjadliwą satyrą (o groteskowym odcieniu) na system. I to nie tylko na system obowiązujący w cesarstwie Haile Selassie, ale w każdym kraju kierującym się podobnymi zasadami ustrojowymi. Kapuściński przedstawia model reżimu autorytarnego, którego przykładem jest etiopski dwór i panujące na nim zasady nieczytelności kompetencji, niejawności decyzji, osobistego nadzoru Cesarza i jego boskiej nieomylności. Dopatrywano się w "Cesarzu" pamfletu na totalitaryzm oraz obrazu stosunków w krajach tzw. realnego socjalizmu.

5.0 / 10

średnia ocena użytkowników

... / 10

Chcesz ocenić spektakl? załóż konto

najnowsze zdjęcie

więcej

szukaj w spektaklach
partnerzy TerazTeatr



^
Twoje sugestie i uwagi