Facebook Tweeter Instagram YouTube

nasze patronaty | kontakt

opis

opis spektaklu

Przyjdzie sztuczniak i nas zje. „Za dwieście, może za trzysta lat życie na ziemi będzie zdumiewająco piękne, cudowne.” „Zmieni się krój marynarek, może odnajdą szósty zmysł i nawet go rozwiną, ale życie będzie wciąż takie samo”. „Trzy siostry” to dla mnie tekst katastroficzny, w którym dochodzi do zmiany porządków. Nadchodzące nowe, prowokuje zdecydowanie więcej pytań, niż udziela odpowiedzi. Taka spirala zmiany miejsc nie jest niczym nowym, zadziała się w historii świata już wielokrotnie. Ale co jeśli tkwimy właśnie w jej ostatnim okrążeniu? Natasza w mojej inscenizacji jest przedstawicielką ucieleśnionej sztucznej inteligencji. Wkracza w świat osieroconych, niezdolnych do wzięcia życia w swoje ręce, młodych Prozorowów i anektuje coraz większy procent ich świata, ich życia, ich przestrzeni. Nie chciałbym się obudzić za kilkadziesiąt lat, z poczuciem, że nic od nas nie zależy. Nie wiem czy zmiany, które zachodzą w świecie i w świecie komunikacji, są dobre czy złe. Ewidentnie jednak coś wisi w światowym powietrzu i nie wiadomo, w jaką stronę się przewali. A może to już się wydarzyło i... „Nas nie ma, niczego na świecie nie ma, w ogóle nie istniejemy, nam się tylko zdaje, że istniejemy...” W tym kontekście interpretacyjnym fakt spotkania 13 Widzów i 12 Aktorów w przestrzeni sztuki na wynos i Sceny Pokój w kamienicy przy ulicy Starowiślnej 55 w Krakowie, staje się mało wyjątkowym szczegółem. Cytaty pochodzą z "Trzech sióstr" Antoniego Czechowa w tłumaczeniu Natalii Gałczyńskiej.

opis sztuki

Irina, Masza, Olga i ich brat Andriej żyją od 11 lat w prowincjonalnym mieście gubernialnym znacznie oddalonym od Moskwy, z której pochodzą i do której pragną powrócić. Zostali tu zesłani z powodu ojca, generała brygady. Ale ojciec już nie żyje. Andriej poprzez swoją karierę akademicką mógłby umożliwić rodzinie rozpoczęcie nowego życia w Moskwie. Poślubia on jednak kobietę z tutejszej społeczności, Natalię Iwanownę , uzależnia się od hazardu i traci w ten sposób spadek. Olga, najstarsza siostra (l. 28) jako jedyna pracuje. Jest nauczycielką, ale nie odczuwa satysfakcji; porzuciła nadzieję na sensowne małżeństwo. Mimo to jest pomocna i serdeczna. Masza, średnia siostra (l. 24), elegancka, rozkapryszona młoda kobieta, marzy o wielkiej, romantycznej miłości. W wieku 18 lat poślubiła Fiodora Ilijicza Kułygina, którego uważała za inteligentnego mężczyznę. Okazał się jednak głupcem i gadatliwym przemądrzalcem. Jej romans z podpułkownikiem Wierszyninem kończy się nieszczęśliwie – regiment opuszcza miasto. Irina, najmłodsza siostra (l. 20) marzy o znalezieniu wielkiej miłości w Moskwie. Młody baron Tuzenbach i kapitan Solony zakochują się w niej. Irina przyjmuje oświadczyny Tuzenbacha, jednak na dzień przed ślubem zostaje on zabity w pojedynku przez Solonego. Po wyjeździe Wierszynina i śmierci Tuzenbacha zrezygnowana Olga pociesza siostry.

5.0 / 10

średnia ocena użytkowników

... / 10

Chcesz ocenić spektakl? załóż konto

szukaj w spektaklach
partnerzy TerazTeatr



^
Twoje sugestie i uwagi